Leeg schap

Wereldwijd ontbreekt gemiddeld 8,3 procent van de artikelen in het schap, bij actieartikelen en snellopers geregeld meer dan tien. De waren staan daarbij vaak een paar meter verderop, in het magazijn, op de pallet, in de rolcontainer: geteld, geboekt, beschikbaar, alleen niet daar waar de klant ernaar grijpt. Een leeg schap is omzet die al in de winkel is.

Achtergelaten artikelen wachten bij de servicebalie op de weg terug naar hun plek, waren staan in het verkeerde vak onder de verkeerde prijs, een facing blijft leeg omdat het schaponderhoud het gangpad vandaag niet heeft bereikt. De voorraad meldt beschikbaarheid, de winkelvloer spreekt dat tegen, en niemand ziet de tegenspraak zolang niemand ervoor staat. Een kwart van alle lege schappen ontstaat zo: de waren zijn in de winkel, niet in het schap.

Bijna elke tweede geplande aankoop gaat verloren zodra een klant voor het lege schap staat, en bijna elke derde haalt het artikel in een andere winkel. Een typische retailer verliest zo ongeveer vier procent van zijn omzet, niet in de concurrentie om prijs of assortiment, maar aan een leeg schap van een paar uur.

Herkenning

Cortex leest de doorverkoop per artikel en tijdvenster tegen voorraad, schapcapaciteit en de laatste bijvulling, in hetzelfde tijdraster. Een artikel dat volgens zijn patroon allang weer gescand had moeten zijn en stil blijft terwijl de voorraad het registreert, is het lege schap, herkend aan het gedrag van de kassa en niet aan een blik in het schap.

Cortex weet hoeveel klanten op dat moment door het gangpad lopen en hoeveel er zo meteen zullen zijn, en weegt elk leeg schap met de omzet die in die tijd eraan voorbijgaat. Sensoren bij het schap bevestigen de bevinding waar ze aanwezig zijn. Een voorwaarde zijn ze niet.

Aanvulling

Cortex legt de bijvulling als taak voor, met artikel, schapplek, aantal en reden, aan de rol die haar kan uitvoeren, en in de volgorde waarin de lege schappen omzet kosten: de topseller vóór de langzaamloper, de actieartikelen vóór het standaardassortiment, de marge als tweede gewicht. Personeel vult niet langer het gangpad waarin het toevallig staat, maar het lege schap dat op dat moment telt.

De bijvulling ligt vóór de piek, niet erin, en het actievlak is vol wanneer de eerste klanten van de actie komen; de timing volgt de traffic. Achtergelaten waren gaan dezelfde weg, als taak met plek en termijn, voordat ze een tweede leeg schap worden.

Effect

Cortex meet elk opgelost leeg schap tegen het verloop zonder ingreep: OOS-minuten per artikel, de tijd van herkenning tot bijvulling, de omzet per bijvuluur. Uit het resultaat ontstaat de regel voor het volgende lege schap, en schapbeschikbaarheid wordt een gestuurd kengetal.

Welke locatie haar schappen gevuld houdt, welke categorie structureel te krap is bemeten en waar het lege schap niet in het schap, maar in de bestelling begint, blijkt over het netwerk heen. Van vier procent verloren omzet wordt een grootheid die zich locatie voor locatie laat verkleinen.