Luka

Na świecie brakuje na półkach średnio 8,3 procent artykułów, w przypadku towaru promocyjnego i produktów szybkorotujących regularnie ponad dziesięć. Towar stoi przy tym często kilka metrów dalej, na zapleczu, na palecie, w wózku transportowym: policzony, zaksięgowany, dostępny, tylko nie tam, gdzie klient po niego sięga. Pusta półka to obrót, który już jest w sklepie.

Pozostawione artykuły czekają przy punkcie obsługi na powrót na swoje miejsce, towar stoi w niewłaściwej przegrodzie pod niewłaściwą ceną, facing pozostaje pusty, bo obsługa półek nie dotarła dziś do tej alejki. Zapas wskazuje dostępność, powierzchnia temu przeczy, a nikt nie widzi tej sprzeczności, dopóki nikt przed nią nie stoi. Tak powstaje jedna czwarta wszystkich pustych półek: towar jest w sklepie, nie na półce.

Prawie co drugi planowany zakup przepada, gdy tylko klient stanie przed pustą półką, a prawie co trzeci klient kupuje artykuł w innym sklepie. Typowy sprzedawca detaliczny traci w ten sposób około czterech procent obrotu, nie w konkurencji o cenę czy asortyment, lecz przez lukę trwającą kilka godzin.

Wykrywanie

Cortex zestawia sprzedaż według artykułu i przedziału czasowego z zapasem, pojemnością półki i ostatnim uzupełnieniem, w tej samej siatce czasowej. Artykuł, który według swojego wzorca dawno powinien zostać ponownie zeskanowany, a milczy, choć zapas go wykazuje, to pusta półka, rozpoznana po zachowaniu kasy, a nie po spojrzeniu na półkę.

Cortex wie, ilu klientów właśnie przechodzi przez alejkę i ilu zaraz tam będzie, i waży każdą pustą półkę obrotem, który w tym czasie ją mija. Czujniki przy półce potwierdzają ustalenie tam, gdzie są dostępne. Nie są jednak warunkiem.

Uzupełnianie

Cortex przedstawia uzupełnienie jako zadanie, z artykułem, miejscem na półce, ilością i powodem, roli, która może je wykonać, i w kolejności, w jakiej puste półki kosztują obrót: bestseller przed produktem wolnorotującym, towar promocyjny przed asortymentem standardowym, marża jako druga waga. Personel nie uzupełnia już alejki, w której akurat stoi, lecz lukę, która właśnie się liczy.

Uzupełnienie następuje przed szczytem, a nie w jego trakcie, a powierzchnia promocyjna jest pełna, gdy przychodzą pierwsi klienci promocji; wybór momentu podąża za frekwencją. Pozostawiony towar przechodzi tę samą drogę, jako zadanie z miejscem i terminem, zanim stanie się drugą luką.

Efekt

Cortex mierzy każdą zamkniętą lukę w porównaniu z przebiegiem bez interwencji: minuty OOS na artykuł, czas od wykrycia do uzupełnienia, obrót na godzinę uzupełnień. Z wyniku powstaje reguła dla następnej luki, a dostępność na półce staje się prowadzonym wskaźnikiem.

Która lokalizacja utrzymuje swoje półki, która kategoria jest strukturalnie zbyt skąpo zaplanowana i gdzie luka zaczyna się nie na półce, lecz w zamówieniu, widać w skali całej sieci. Z czterech procent utraconego obrotu powstaje wielkość, którą można zmniejszać lokalizacja po lokalizacji.